Zamek w Bolesławcu
- Wrona
- 4 dni temu
- 3 minut(y) czytania
Zamek w Bolesławcu wybudowany został w czasach Kazimierza Wielkiego, czyli w połowie XIV wieku. Być może była to pierwsza warownia ufundowana przez tego króla. Wcześniej, prawdopodobnie w 1268 roku istniała tu murowana twierdza, której budowę zlecił książę Bolesław Pobożny. Nie była jednak okazała i w wielu aspektach nie miała dużych walorów obronnych. Potrzebne było w tym miejscu coś bardziej warownego.
Najpierw usypane zostało sztuczne wzniesienie, a zamek otoczono pięciometrowym murem, z którego do dzisiaj wiele nie zostało. Podobnie jak z zamku, ale kiedy jeszcze był w pełni świetności, został wzmocniony za panowania księcia Władysława Opolczyka, który miał tutaj swoją siedzibę. Wówczas dodana została wieża i właśnie tę wieżę można dzisiaj obejrzeć w Bolesławcu (woj. łódzkie).
Nowy zamek nie za bardzo podobał się królowi czeskiemu Janowi Luksemburskiemu, który skonfliktował się z królem Kazimierzem. Co prawda polski władca zgodził się zniszczyć zamek, ale nie zamierzał się z tego zobowiązania wywiązywać.
Dziedzic zamku, Władysław Opolczyk niestety sprzyjał Zakonowi Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie, czyli rycerstwu, które znamy jako Krzyżaków. Dzięki niemu Niemcy zyskali strategiczne ziemie i zagrozili Królestwu Polskiemu. W 1391 roku zastawił Zakonowi zamek w Złotoryi, a później ziemię dobrzyńską. Jednocześnie Opolczyk odmówił złożenia hołdu lennego królowi Władysławowi Jagielle. Poskutkowało to konfliktem i najazdem wojsk królewskich. Oblężony był wówczas również zamek w Bolesławcu, ale Jagielle nie udało się go zdobyć.
Książę nie zamierzał ustąpić i zacieśnił kontakty z Krzyżakami. Posunął się do tego stopnia, że zaproponował Zakonowi rozbiór Królestwa. Mieli w nim wziąć udział także Czesi i Węgrzy, ale mistrz krzyżacki Konrad von Wallenrode odmówił.
Do kolejnego starcia między księciem a królem doszło w styczniu 1393 roku. Efekt był taki, że Opolczyk stracił kolejne ziemie wraz z zamkiem w Ostrzeszowie. Podpisano pokój, ale wkrótce konflikt wybuchł z nową siłą. Księciu nie udało się odzyskać szturmowanego zamku w Pławniowicach, a wkrótce pożegnał się też z Opolem.
Kiedy książę Władysław umarł, zamek w Bolesławcu przeszedł pod panowanie króla Jagiełły, który nie dał rady zdobyć go w latach 1391 – 1393. W kolejnych latach otoczenie zamku się zmieniło. Wybudowano tzw. przygrodzie, które otoczono palisadą. Zmienione zostały poszycia dachowe, a w środku zamontowano nowoczesne piece kaflowe. Ulokowano tu siedzibę starostwa.
W latach 1615 – 1628 rozebrane zostały budynki drewniane, a w ich miejscu wzniesiono czterdziestometrowy budynek z cegły. Sam zamek przerobiony został na rezydencję w stylu włoskim. Zajmował ją starosta Kacper Denhoff, a później jego syn Zygmunt. Uzyskał on tytuł książęcy, a w częstochowskim sanktuarium na Jasnej Górze znajduje się ufundowane przez niego mauzoleum grobowe rodu Denhoff. Kacper był też pradziadkiem króla Stanisława Leszczyńskiego.
Na drodze rozkwitu rezydencji i okolicy stanął niszczący potop szwedzki. Polska poniosła w tym czasie ogromne straty. Zniszczenia były o wiele większe niż podczas wojny zapoczątkowanej agresją Niemiec na Polskę w roku 1939. Dotyczyły też Bolesławca i zamku, który został zniszczony.
Odbudowy podjął się starosta bolesławski (1661 – 1676) Jan Feliks Radziejowski. Podjął się też dzieła lokacji klasztoru w Bolesławcu, co zatwierdził sąd w roku 1667. Niestety konflikt ze Szwedami rozwinął się do tzw. III wojny północnej i zamek ponownie uległ zniszczeniu. Ruiny dopełnili najeźdźcy wysadzając go.
W roku 1972 rozpoczęto prace archeologiczne, które trwały do końca lat 70-tych. Próbowano zrozumieć i odtworzyć kolejne etapy budowy warowni w tym miejscu; od grodziska po murowaną twierdzę. Odkryte artefakty zgromadzono w pobliskiej Izbie Muzealnej. Aby je zobaczyć trzeba się skontaktować z Gminnym Ośrodkiem Kultury w Bolesławcu.
Do czasów nam współczesnych przetrwała jedynie ceglana wieża oraz fragmenty murów. Na terenie wzniesienia Usytułowano kilka rzeźb i wiatę, przy której można rozpalić ognisko.
Źródła:
- www.powiat-wieruszowski.pl
- www.national-geographic.pl
- www.zamki.pl
- www.medievalheritage.eu
- www.zabytek.pl
Komentarze